WordPress ekranıma şöyle bir soru geldi: Bir hafta boyunca süper kahraman olma şansınız olsa kim olmak isterdiniz. Ben de buna şöyle bir cevap verdim;
“Ben halimden memnunum. Başka bir kahramana gerek yok. Çünkü ben oğlumun kahramanıyım.”
Çapan Irmak tarafından yönetilen Babam ve Oğlum filmini her izlediğimde duygulanırım.
Hangimizin buna benzer bir hayatı olmadı ki. Özellikle 45 yaş ve üzeri olanların büyük bir çoğunluğu böyle bir hayat yaşamıştır.
Benim yaşıma yakın birçok insan benzer olaylar yaşadığı için film o kadar yüksek izlenme oranına ulaşmadı mı!
Her izleyenin göz yaşları dışarı çıkmak için zorlamadı mı!
Zamanında oğlunun veya babasının kıymetini bilmeyenler olmadı mı!
İşte bu film bizleri o yüzden içine almadı mı!
Ben öyle bir hayat yaşamak istemediğim için çocuklarıma düşkünüm.
Onlarla bazen bir baba, bazen de arkadaş olmaya ama özellikle ilgili bir baba olmaya özen gösteriyorum.
İşte o yüzden de hayatımdan memnunum.
İşte o yüzden ben “oğlumun süper kahramanıyım” ve başkası olmaya da ihtiyacım yok.
Bir Cevap Yazın